گلوتاتیون

تری‎پپتیدی به نام –Glu-Cys-Glyγ است که مانند ویتامینC خاصیت احیاکنندگی دارد. خاصیت اکسید کنندگی آن بخاطی گروه تیول سیستئین است.

* برای احیاکنندگی گلوتاتیون همیشه از NADPH2 استفاده می‏شود. NADPH2 توسط آنزیم گلوکز-6 فسفات دهیدروژناز سنتز می‏شود. با نقص در این آنزیم گلوتاتیون اکسیده شده در نتیجه مقاومت بدن در برابر اکسیدکننده‏ها کاهش میابد( بیماری فاویسم یا آنمی همولیتیک).**** درمان : کوتری‏موکسازول، آسپرین و باقلا.

پروتئین‏های کروی (گلوبولر)

انسولین 

اولین پلی‏پپتیدی است که ساختمان اول آن کشف شد. از سلول‏های β-پانکراس ترشح می‏شود و کاهش دهنده قند خون است. حاوی 51 اسید آمینه و از دو رشته پلی‏پپتیدی B) و (A تشکیل شده است. رشته A دارای 21 و رشته B دارای30 اسیدآمینه است.

Pre-Pro Insulin  

* پره انسولین در شبکه آندپلاسمی Folding صحیح پیدا می‏کند و به دستگاه گلژی فرستاده می‏شود و از آنجا بصورت وزیکول خارج می‏شود. نوعی پروتئاز بر روی پره انسولین تاثیر گذاشته و C-Peptid را از انسولین جدا میکند. غلظت C-Peptid در بدن چند برابر انسولین است زیرا انسولین نیمه عمر کوتاهی دارد و هر بار خون به کبد (محل تخریب انسولین کبد است) می‏آید باعث تخریب آن می‏شود.

هموگلوبین

پروتئینی هم دار است که از آهن دو ظرفیتی ( (Fe⁺²تشکیل شده است. اگر Fe⁺² به Fe⁺³ تبدیل شود ⃪ مت هموگلوبین تشکیل می‏شود. مت هموگلوبین قادر به اتصال با O2 نیست.

* هموگلوبین گلیکولیزه یعنی هموگلوبینی که دارای قند است و درصد آن با غلظت قند خون تغییر می‏کند. پس در افراد دیابتی غلظت آن از افراد سالم بیشتر است.

HbA=α2β2 →  97% هموگلوبین افراد بزرگسال را تشکیل می‏دهد

HbA2=α2σ2→    2% الی 3%هموگلوبین فرد بزرگسال

HbF=α2σ2→  هموگلوبین جنین 

HbA1C=α2β2→   با اتصال به قند همراه است

* حالات مختلف هموگلوبین T⃪  (Tense)فشرده و R ⃪ Relax (آزاد) که فرم T غیر فعال و فرم R فعال است. 

آلبومین­ها:

که در حدود 50 درصد پروتئین­ پلاسمای خون را تشکیل می­دهند، در کنترل فشار اسمزی خون نقش دارند. آلبومین­ها با ایجاد یک محیط بافری مانع از تغییرات PH خون می­شوند.

همچنین آلبومین­ها در انتقال مولکول­­های کوچک مانند اسیدهای چرب و برخی هورمون­ها نقش دارند. از آلبومین‏های مهم سرم آلبومین خون، در سایر موارد آلبومین شیر و آلبومین سفیده­ی تخم­مرغ را می­توان نام برد.

2ـ پادتن­ها (Antibodies):

دسته­ی بزرگی از پروتئین­هایی هستند که در گروه پروتئین­­های کروی تقسیم­بندی شده­اند و در پلاسمای خون یافت می­شوند. بعضی از این پروتئین­ها در پاسخ به مواد خارجی که تحت عنوان آنتی­ژن (Antigen) نامیده می­شوند، در طحال و سلول­های لنفاوی ساخته می­شوند. پادتن­ها (ایمونوگلوبولین­ها = Immunoglobulines)  به سه دسته­ اصلی IgA،IgG  و IgM تقسیم­بندی می­شوند. که هر دسته از این مواد توسط سلول­­های خاصی تولید می­شوند.

پادتن­ها از چهار زنجیره­ بلند و سنگین (Heavy) و دو زنجیره­ کوتاه و سبک (Light) تشکیل شده‏اند. هر زنجیره خود دارای دو قسمت ثابت (Constant) و متغیر (Variable) است، قسمت متغیر که قسمت فعال زنجیره می­باشد، در ابتدای زنجیره و قسمت ثابت که غیرفعال می­باشد، در انتهای زنجیره قرار دارد.

زنجیره­های کوتاه و بلند به وسیله­ یک پل گوگردی و زنجیره­های بلند خود به وسیله­ دو پل گوگردی (-S-S-) به هم متصل می­شوند. در طول زنجیره­ها نیز پل­های گوگردی (-S-S-) دیده می­شوند که هیچ نقش فیزیولوژیکی نداشته و فقط باعث خمیدگی مولکول بر روی خود می­شوند.

همچنین در ساختار زنجیره­های بلند آنزیم پاپاین (Papain) وجود دارد، که اتصالات موجود در پروتئین­ها را باز می­کند.

ج) فیبرینوژن (Fibrinogen):

که در حدود 4% کل پروتئین پلاسمای خون را تشکیل می­دهد یک پروتئین رشته­ای بوده و در انعقاد خون نقش دارد.